Traktujmy klientów poważnie
Przypominamy podstawowe informacje probiercze dla osób zainteresowanych zakupem biżuterii. Właścicielom sklepów proponujemy wyłożyć je w widocznym miejscu oraz informować klientów o próbie wyrobu, wyjaśniać znaczenie poszczególnych znaków i wydawać zawsze rachunek. To z pewnością umocni wiarygodność i pozytywny
wizerunek sklepu.
W Polsce obowiązuje obligatoryjny system probierczy. Nakłada to na osoby zajmujące się wprowadzaniem do obrotu wyrobów z metali szlachetnych obowiązek badania i cechowania tych przedmiotów w urzędzie probierczym. W Polsce zajmuje się tym dziesięć obwodowych urzędów probierczych. Litera znajdująca się w wizerunku cechy probierczej informuje o tym, w którym urzędzie została umieszczona.
Wyjątki
Prawo dopuszcza pewne wyjątki od badania i cechowania. Dotyczą one wyrobów srebrnych o masie mniejszej niż 5 gramów oraz wyrobów złotych i platynowych o masie mniejszej niż
1 gram. Informacja o masie i próbie takich wyrobów powinna być umieszczona na metce. Wyjątki dotyczą także wyrobów dawnego pochodzenia, o wartości antykwarycznej, na których umieszczenie współczesnych oznaczeń probierczych mogłoby obniżyć ich wartość. W takich wypadkach stosuje się świadectwa badania, zawierające fotografię badanego przedmiotu oraz informację o jego masie i próbie, a także o umieszczonych na nim oznaczeniach. Ze względu na zdarzające się liczne podróbki można zachęcać do zachowania szczególnej ostrożności przy dokonywaniu takich zakupów i unikania transakcji bazarowych.
Cecha probiercza
Znakiem potwierdzającym zawartość metalu szlachetnego w nabywanym przedmiocie jest cecha probiercza umieszczana przez urząd po sprawdzeniu próby wyrobu.
Znaki graficzne w cechach symbolizują metal szlachetny, a zawarte w nich liczby informują o próbie tego metalu. Rysunek głowy rycerza jest symbolem stopu złotego, głowy kobiety - stopu srebrnego, głowy konia - stopu platyny, a głowy psa - stopu palladu.
Próby
W obrocie spotykane są najczęściej wyroby ze stopów złotych o próbie 0,585 oraz wyroby srebrne o próbie 0,925.
W polskim prawie probierczym przyjęto jako obowiązujące próby dla:
Ľ wyrobów platynowych 0,950
Ľ wyrobów palladowych 0,850; 0,500
Ľwyrobów srebrnych 0,925; 0,875; 0,830; 0,800
Ľ wyrobów złotych 0,960 (1); 0,750 (2); 0,585 (3); 0,500 (4); 0,375 (5); 0,333 (6).
W cechach dla wyrobów złotych podstawowych stosowane są symbole liczbowe od 1 do 6. Każdy z tych symboli odpowiada konkretnej próbie stopu złotego. Natomiast w cechach podstawowych dla wyrobów srebrnych, platynowych i palladowych próba stopu określona jest w częściach tysięcznych, np. 925.
Cechy dodatkowe
Umieszczanie cech dodatkowych podstawowych uzależnione jest od konstrukcji wyrobu oraz jego masy, jak też od tego, czy wykonany jest z jednego, czy z kilku rodzajów metali szlachetnych. Zdarza się na przykład, że w pierścionku złotym obramowanie kamienia wykonane jest ze srebra lub platyny. W takich przypadkach pierścionek ocechowany jest cechą podstawową dla stopu złotego i cechą dodatkową dla stopu platynowego lub srebrnego. W wyrobach wykonanych z jednego rodzaju stopu, ale składających się z kilku elementów, również umieszcza się cechy dodatkowe, które informują, że każdy element wykonany jest ze stopu tego samego metalu i odpowiada takiej próbie, jaką zawiera cecha podstawowa.
Cechy na plombach
W niektórych przypadkach, kiedy wyrób nie może być ocechowany bezpośrednio, cechy probiercze umieszczane są na plombach przytwierdzonych w sposób trwały do przedmiotu. Ten sposób oznaczania stosowany jest rzadko ze względu na fakt, iż ocechowanie na plombie nie ma charakteru trwałego i praktycznie cecha pełni swoją funkcję tylko w chwili zakupu.
Cechy z wizerunkiem wagi
Poza krajowymi cechami probierczymi oraz cechami państw członkowskich Unii Europejskiej na rynku polskim można spotkać cechy probiercze z wizerunkiem wagi. Są to tzw. wspólne cechy kontroli (common control marks). Posługują się nimi kraje członkowskie Konwencji o kontroli i cechowaniu wyrobów z metali szlachetnych, do grupy których Polska dołączyła w listopadzie 2005 r.W sklepach, w których sprzedawane są przedmioty oznaczone cechami konwencyjnymi muszą być udostępniane klientom wizerunki tych cech.
Znaki imienne
Większość europejskich systemów prawnych nakłada na producentów wyrobów z metali szlachetnych obowiązek rejestrowania w urzędzie pobierczym wzoru znaku imiennego wytwórcy i oznaczania tym znakiem wyrobów wprowadzanych do obrotu. Na przedmiotach nabywanych w polskich sklepach w większości przypadków znajdują się takie znaki. Często są to inicjały producenta, czasami pełna nazwa firmy lub jej logo.
W krajowym systemie znaków wytwórców dominuje zasada stosowania inicjałów w kolejności: imię, nazwisko - w różnych obramowaniach, ale zdarzają się też znaki imienne o innych wzorach. Cechy probiercze są na ogół umieszczane obok lub w pobliżu znaku wytwórcy. W niektórych państwach UE, takich jak Włochy, Niemcy, Austria czy Grecja nie ma obowiązku badania i cechowania wyrobów w urzędach probierczych i wtedy znak wytwórcy, umieszczony obok liczbowego określenia próby stopu, jest oznaczeniem uprawniającym do sprzedaży.
[...]
Udostępniono 30% tekstu, dostęp do pełnej treści artykułu tylko dla prenumeratorów.
|
Wszyscy prenumeratorzy dwumiesięcznika w ramach prenumeraty otrzymują login i hasło umożliwiające korzystanie z pełnych zasobów portalu (w tym archiwum).
Prenumerata POLSKIEGO JUBILERA to:
Prenumeratę możesz zamówić:
Jeśli jesteś prenumeratorem a nie znasz swoich danych dostępu do artykułów Polskiego Jubilera skontaktuj się z nami, bok@pws-promedia.pl
|
